BİR KUŞ BİR TELEK BİR SEN

Şimdi çıksam yola
Bir dağ bulsam bulutlarla örtülü
Bir ağaca rastlasam tek başına kalmış
Dallarında dilek çaputları
Bir kayaya dokunsam sırtında kına kınalar
Gelincikler savrulurken kırmızıya âşık olsam 
Güneş yaksa kavursa tenimi

Bir yudum suya hasret dereyi bulsam
Bir köstebek korkup kaçsa benden
Saçlarımı tarasa rüzgâr
Kızıl bir çile çözülse avuçlarıma
Kuzukulağından yumuşak toprağa bassa ayaklarım 
Sesim yankılansa boşlukta geri gelse ünüm
Pembe çiçekli deve dikeni selam verse soluğuma
Derdime deva olur mu karahindibalar

Suskun sabahıma dolarken kuş sesleri
İliklerime kadar özlesem sevgiyi
Kaybolsam yamaçlarda
Kehribar bir aya kavuşurken
Yine de korkarım sessizlikten
Bir kuş, bir telek, bir sen

Leyla Karataş