Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, Türkiye tarihinin en tanınmış devrimci liderlerinden biri olarak kabul edilir. Üçü de Türkiye İşçi Partisi/Devrimci Gençlik Federasyonu üyesiydi ve 12 Mart 1971 askeri darbesinden sonra idam edildiler.

Deniz Gezmiş, 1947 yılında Ankara'da doğdu. Üniversite yıllarında Türkiye İşçi Partisi'ne katıldı ve 1968 yılında öğrenci hareketinin liderlerinden biri haline geldi. O dönemde, Türkiye'de sosyalist ve solcu öğrenci hareketleri yükselişteydi ve Deniz Gezmiş de öncü bir rol oynadı. Gezmiş, 1971 yılında idam edilmeden önce Türkiye'de devrimci bir hareketin sembolü haline gelmişti.

Yusuf Aslan, 1947 yılında Erzincan'da doğdu. 1960'larda sol hareketlere ilgi duydu ve Türkiye İşçi Partisi'ne katıldı. 1971 yılında Deniz Gezmiş ve Hüseyin İnan ile birlikte idam edildi.

Hüseyin İnan, 1949 yılında Ankara'da doğdu. 1968 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne kaydoldu ve Türkiye İşçi Partisi'ne katıldı. 1971 yılında Deniz Gezmiş ve Yusuf Aslan ile birlikte idam edildi.

Üçü de, Türkiye'deki siyasi ve sosyal koşulları değiştirmek için çaba harcadılar. Onların ölümünden sonra Türkiye'de sol hareketler zayıfladı, ancak Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın isimleri hala Türkiye'de sembolik bir öneme sahip.

Türkiye'de sosyalist ve solcu öğrenci hareketleri, 1960'lardan itibaren hız kazanmıştır. Bu hareketler, özellikle Türkiye İşçi Partisi (TİP) ve Devrimci Gençlik Federasyonu (DGF) tarafından yönlendirilmiştir. Bu dönemde özellikle üniversitelerde öğrencilerin siyasi bilinçlerinin artması, toplumsal eşitlik, demokrasi ve özgürlük taleplerinin yükselmesi gibi birçok faktör bu hareketlerin gelişimine katkı sağlamıştır.

TİP ve DGF, sosyalist ve komünist ideolojilere dayalı politikalar izlemişlerdir. Bu ideolojiler, özellikle üniversitelerde eğitim gören öğrenciler arasında etkili olmuş ve solcu öğrenci hareketlerinin yükselişine sebep olmuştur. Bu hareketlerin talepleri arasında, özgür düşünce, ifade ve örgütlenme hakkı, toplumsal eşitlik, demokrasi ve anti-emperyalizm vardı.

1960'lı yılların sonlarına doğru, üniversitelerde öğrenciler arasındaki sosyal ve ekonomik farklılıklar arttı ve üniversiteler siyasi olayların merkezi haline geldi. Bu dönemde, özellikle İstanbul Üniversitesi'nde öğrenci hareketleri yoğunlaştı ve öğrencilerin talepleri arttı. 1971 yılında Türkiye'de yaşanan askeri darbe ile solcu öğrenci hareketleri büyük ölçüde bastırıldı.

Ancak, Türkiye'de solcu öğrenci hareketleri sonraki yıllarda da devam etti ve 1980'li yıllarda, özellikle üniversite öğrencileri arasında, sosyalist ve solcu görüşler yaygın bir hale geldi. Bu dönemde, Türkiye'de birçok solcu örgüt faaliyet gösterdi ve öğrenci hareketleri, üniversitelerdeki politik atmosferi belirleyen önemli bir güç haline geldi.