Pişman değilim

Düşünürken yenilgiyi, o acı yenilgiyi

Çünkü, ölüm tepesinin doruğunda

Öptüm, yazgımın çarmıhını

Gecenin soğuk caddelerinde

Hep tedirgin ayrılıyor çiftler

Birbirlerinden

Bir tek fısıltı duyuluyor: Hoşçakal! Hoşçakal!

Gecenin soğuk caddelerinde

Pişman değilim

Zamanın ötesinde akıp gidiyor benim yüreğim

Yaşam, yeniden doğuracak onu

Yeniden yaşatacak beni, rüzgârların

Göllerinde yüzen haberci gülü

Bak, görüyor musun

Nasıl çatlıyor beynim

Süt nasıl oluşuyor mavi damarlarında, soğuk memelerimin

Nasıl filizlenmeye

Başlıyor kan,

O çok sabırlı çizgisinde belimin?

Ben senim

Seven

Ve kendi içinde olan kimse o

Belli belirsiz bir bağlantı buluyor birden

Binlerce garip ve belirsiz şeyle

Koyu isteğiyim ben toprağın

Yeşersin diye uçsuz bozkırlar

Kendine çeken, bütün suları,

Uzaklardan

Gelen sesimi dinle benim

Gör beni, koyu sisinde sabah dualarının

Ve aynaların dinginliğinde

Bak, gene de nasıl dokunabiliyorum

Kalıntısıyla ellerimin, karanlık düşlerin dibine

Nasıl bir dövme yapabiliyorum yüreğime, kan lekesi gibi

Suçsuz mutluluklarından yaşamın

Pişman değilim

Benden konuş ey sevgilim bir başka benle

Gecenin soğuk caddelerinde

Gene aşk dolu gözlerini gördüğün

Benden!

Ve hatırla beni, kederle öperken o

Gözlerinin altındaki çizgileri…

Füruğ Ferruhzad

(Türkçesi: Onat Kutlar ve Celal Hosrovşahi)