Nostaljik ve öyküsel bir şiirimle güne merhaba...

Görücü müsünüz?

Lise arkadaşım Taylan’la

Yıllar sonra

Mezuniyet günü toplantısında

Bulduk birbirimizi

Sanki 16 yaşımızdayız

Hiç 50 yıl geçmemiş gibi

Eski günleri andık

Nişanımızda

Bir kızla tanışmıştı,

Eşimin okul arkadaşı

Nilay’la, evlenmişler

Çocukları büyümüş

Onlar da evlenmiş

Bu ayın sonuna

Torun bekliyorlarmış

Gelsenize bize dedi

Üsküdar da oturuyoruz

Eşinle bir akşam gelin

Balkonda demleniriz

Tamam geliriz

Haluk’u hatırlıyor musun?

Haluk mu?

Hatırlamaz olur muyum?

Ne yapıyor şimdi?

Emekli, yakın oturuyor bize

Ailecek sık görüşüyoruz Haluk’la

Haluk ve eşine de söyle

Yerim var

Lütfen birlikte gelin

Onu da çok özledim

Erken gelin, tamam mı?

Tamam

Haftaya Pazar

Öğleden sonra sizdeyiz

O Pazar

Çikolatamızı aldık

Çiçek de yaptırdık

Bir de, bir şey daha

Demlenmeye

Yollar Üsküdar da dar

Bir yere park ettik

Yürüdük

Salacak’ta apartmana kadar

Apartman kapısı açık

Girdik içeri

Asansör yok

İkinci kata çıktık

Daire kapısı açık

Şık bir bayan

Sıcak karşıladı

Buyurun, buyurun

Karşılayanlara

Elimizdekileri verdik

Bayan salona aldı bizi

Kibarca

Oturduk hep birlikte

Kalabalığız

Yaşlı bir dede,

Yaşlı bir teyze başköşede

Orta yaşlı bir bey ve

Bizi buyur eden bayan

Oturdular karşımıza

Genç bir kız

Güzel mi güzel

ve kız arkadaşı

Bir iki orta yaşlı çift

İki genç delikanlı

Herkes çok şık

Masa donatılmış

Ev temiz mi temiz

Çıt çıkmıyor

Ortalık sessiz

Hoş geldiniz!

Hoş bulduk!

Kolay buldunuz mu?

Bulduk bulduk, artık navigasyon var

Trafik nasıldı?

Her zamanki gibi, iki saatte geldik

Sohbet gidiyor

Soru geldi

Kahve ikram edeceğiz nasıl içersiniz?

Orta, şekerli, sade, az şekerli

Sordum, Taylan Bey nerede?

Evde yok mu?

Taylan Beyler üst katta oturuyor

Siz onlara mı geldiniz?

Evet lise den arkadaşlarıyız

Şu işe bakın

Biz de kızımıza görücü gelecek

Onları bekliyoruz

Sizleri onlar sandık

Eyvah eyvah,

Kalktık

Her şeyin rast gitmesini diledik

Teşekkür ettik

Kısmet onlarınmış

Elimiz boş

Üst kata Taylan’lara çıktık

Sonra mı?

Az daha kızı alıp

Eve dönecektik

Gülmekten kırıldık …

Barbaros İRDELMEN

İstanbul, Ekim 2016