Ömrüm kendi sığınağımda, özgür sessizliğimde. 

Merhaba doğan zamansız güneşe. Kar yağsaydı kar ağaçlarımın çocuk dallarına.
Ankara’mdan merhaba

Çocuk

Hep yanımda olacaksın 
kış sesiyle ısıt beni
Sen çocuk oyuna alındın
Duygularının harmanlanmış hali mahsun
İsimsiz sokaklarda aranır durursun
Yaprak sesindeki karışık haki

Ne zordu soluklanmak eyyy! 
Bıyık altından gülüş gibi sinsi insanlık içinde
Aynaya yansıyan kahırlı çocuk nefeslerdensin
Kırık bir kapıyı vurdun
Issız bir saç altındaki yorgun kumru
Sen çocuk oyuna alındın

Biliyorum uyuyorsun
Uyu da büyü çocuk
Derinliğin içinde onca karmaşayla
Sevgim yoldaş sana
Ah!
Bir su olsam yüreğindeki karla özdeş
Bir ışık olsam gözlerine ay ile sırdaş
Bir renk olsam kumrularını anımsatan
Ağlatmayacağım diyebilirler mi..