Safran sarısı

İnsanlık hangi küle bulanmış 

Gün ortasında şaşkın sıcak esinti 

Yeşile benzeyen safran sarısı yüz 

Kızarmış yanakları ömrün 

Satırlarımız suskun  

Ağlatır, iz yok söz yok melodiler  

Boğuk bir ses, aslı düşmüş ıssıza 

Bir renk uğruna sergen saatler 

Susar gider emek, titreyerek 

Ağır aksak dillerde az az yaşıyor  

Işığı bıraktığım karanlık….