Bu gece masamda,

Aynada baktım kendime,

Karanlık bile daha aydınlık.

Bu ben değilim.

Eh be hayat!

İçtiğim kahvenin acı tadı gibisin.

Bu gece duygularım kötü,

Tutunabilecek bir umut aradım.

Kaleme sığındım,

Söyle bana, içinde sen olan,

Bir şiir nasıl yazılır?

Benim hayallerim beyaz,

Senin gerçeklerin siyah.

Sen, gönlümdeki sarayda

Bense us’ un gecekondusunda

Yine de sana gelemiyorum.

Son bir umut bendeki ya da…