Söyler misin üstadım,
Işıklı bir yol haritası degil midir dünya,
Sorsan şu parlayan yıldızlara,
Bir ruhu uçurmak için ne yaptın diye,
Ne der acaba?
Kim çıkarsız dokunmuş bir yüreğe?
Kim yalnızlığa uğratmamış, 
Sevgi ile atan bir yüreği?
Kim dertsiz tasasız yaşatmış ki,
Bu kıçı kırık hayatı!
Kim tebessüm etmeden geçirmiş hayatın cilvesini,
Kim paraya ihtiyacım yok demiş ki!
Söyler misin?
Kim paraya tamah etmeden zengin olmamış?
Yada onlar gibi yaşayamadan göçüp gitmemiş,
Kim fakirle ekmeğini bölüşmek istemiş?
Söyler misin üstadım?
Zenginler mi?
Fakirlerin tebessümleri yeterli
mi sence?
Ya da duası kabul olanlardan mı?
Nafile üstadım nafile!
İşçi sınıfı heba edilen,
Emperyalist zulmün karşısında,
Hayatın sırlı telaşının çöküşüne,
Halen binlerce zenginin ekmeğine yağ sürüyor.
Emek hırsızlığı değer gören,
Sistemin soluğuna yetişen,
Zengin yine de zengin,
Tıka basa yercesine,
Satıyor cakasını.
Bezirgan bakışların kahredici küfürleri,
Nasırlı elleri ile ekmeğini bölen fakire.
Hayat işte böyle üstadım.

26.07.2023
~Gülay Özdemir ~